IRRRIDUCIBILI-lAZIO
Cijela prica pocinje 1973. godine. Nezaboravna sezona nebesko plavih igraca koju je pratila fantasticna strast njihovih navijaca. Te godine, i igraci i navijaci su shvatili da su sjajni i da mogu biti velicanstveni. Iako tada jos nije bilo definisanih ultra grupa, tokom te sezone ljudi su poceli da prate klub i na gostujucim terenima a Olimpiko je uvijek bio prepun barjaka, spontanim navijanjem ali ne bas kompaktno kako ce to kasnije biti. Podrska je bila sjajna i slobodno se moze reci da je imala veliku ulogu u osvajanju skudeta. Naravno, entuzijazam je bio na zavidnom nivou te godine, pa su navijaci, pogotovo mladji, odlucili da ucine nesto vise u cilju pokazivanja ljubavi prema svojim bojama. Tako su formirane prve grupe organizovanog navijanja, takozvani Ultrasi. Ultrasi nisu imali nikakvu vezu sa klubom i bili su svakako nov nacin u pracenju istog, prekinuli su dotadasnji sablon i otvorili novu eru.
Prve grupe lacijala su COMMANDOS MONTEVERDE i ULTRAS. Ove su grupe je cinilo oko 200 mladjih navijaca koji su posjedovali veliku strast prema Laciju. Jezgro COMMANDOS MONTEVERDE LAZIO je formirano jos 1971. godine i stajali su na juznoj tribini, blizu tribine Monte Mario. U tom periodu C.M.L. su regrutovali veliki broj mladih navijaca koji su stajali u istom sektoru kao i oni. C.M.L. su se izdvajali sa svojom originalnoscu pa su ih komsije, romini ultrasi, ubrzo iskopirale i formirale ekipu COMMANDOS LUPI a tri godine kasnije i COMMANDO ULTRA. Kasnije, C.M.L su se preselili na sjever, gdje i danas stoje, poslije vise od 35 godina, kod ulaza 49.
ULTRAS-i su formirani pocetkom 1974. godine i ime grupe je ubrzo postalo sinonim za sve mladje pripadnike tribine. Stajali su na juznoj tribini i regrutovali ljude iz opasnijih krajeva Rima : Garbatella, Eur, Parioli, Casal Bruciato … Prvi su stavili svoje ime na majice a nakon toga na kape i salove. “BEYOND THE VICTORY … ULTRAS” je bio slogan koji se nalazio na njihovim majicama.
Ubrzo je razlika izmedju normalnih navijaca i ultrasa postala ocigledna. Ultrasi su bili ignorisani ne samo od strane ostatka stadiona vec i od ostatka tribine, a tada je to bio jug. Ovaj novi nacin podrske je izazvao sumnju od strane ostatka tribine. Pojavili su se i prvi bubnjevi koji su zamijenili dotadasnje trube. Nazalost, zbog lose igre na terenu, mnoge prelijepe zastave iz tog perioda ce nestati.
Na prijateljskoj utakmici protiv brazilskog Sao Paola, prvi put na fudbalskoj utakmici u Rimu su se pojavile dimne bombe, koje su proizvele prelijepu sliku. U godinama nakon osvajanja skudeta, Ultrasi su formirali solidnu podrsku klubu, medjutim svi su znali da se tu krije mnogo veci potencijal, ukoliko bi se grupe ujedinile. Ali ko je sposoban da uradi nesto tako, da ujedini sve te mladice, svakog od njih sa svojim idealima i da natjera ostatak lacijeve publike da razumije i postuje ultrase. U tim pocecima su se primjecivale velike razlike u stavovima kako bi sve to moglo da izgleda. Medjutim, jedan covjek je jako vjerovao da je to moguce a to je Torino Di Vicio. Upravo zahvaljujuci njemu, odrzano je nekoliko sastanaka izmedju lidera grupa, jedan za drugim, da bi se uvjerili da je san o ujedinjenju moguc. U novembru 1976. godine odrzan je jako bitan sastanak na kome su prisustvovali lideri svih bitnih ultras grupa. Ultras grupe sa juzne sjeverne tribine su se napokon ujedinile i formirale jednu veliku sjajnu grupu Gruppi Associati Biancazzurri – G.A.B.A. Prije utakmice Lacijo-Bolonja, u sezoni 1976-1977, ispred Olimpika, clanovi ekipe G.A.B.A. djelili su letke sa sledecim sadrzajem:
“U cilju da unaprijedimo podrsku nasem Laciju, odlucili smo da formiramo klub koji ce ciniti ultrasi kako sa juzne tako i sa sjeverne tribine. Vi, nebesko plavi navijaci, pridruzite nam se da bi uvijek bili jaci i jedinstveni.”
G.A.B.A. su poceli sa prodajom svog materijala, sinhronizovanjem bubnjeva u podrsci klubu kao i organizovanjem putovanja na gostujuce utakmice po poprilicno pristupacnim cijenama.
G.A.B.A. je evoluirala u EAGLES’ SUPPORTERS. Njihov debi je bio na istorijskom mecu Lazio-Juventus 1977. godine, na mecu punom golova i emocija. Taj dan, Olimpiko je ugledao prelijepu zastavu dugu 54 metara sa imenom nove grupe, ta zastava, koje je tada bila najveca u italiji, ce zauvijek ostati upamcena u istoriji naviajca Lacija. Jacina novorodjene grupe je lezala u prijateljstvu i u sjajnoj saradnji, bez unutrasnjih problema, svi su bili ujedijneni za dobrobit Lacija. EAGLES zastava, prvobitno je stajala na juznoj tribini, ka istoku (tribina Tevere) a razlog tome je da igraci od samog starta osete njihovu podrsku, od prvog koraka na travi. Tacno ispod tog dela tribine nalazile su se stare svlacionice i izlaz na teren. Sa “orlovima”, podrska Laciju je pocela da se menja. Napravili su svoje salove, koji su se razlikovali od svih drugih, donosili su na stadion nekoliko bubnjeva, mnogo velikih zastava i raznobojne dimove koji su docekivali igrace prilikom ulaska na teren ili obiljezavali vazan pogodak. Prvu godinu postojanja su obiljezila mnogobrojna gostovanja kao sto su Firenca, Napulj, Bolonja na kojima su hiljada navijaca Lacija pruzale podrsku svom klubu.
Naredne sezone, Eagles-i se sele na drugu stranu juzne tribine u cilju da povecaju broj ljudi koji ce davati podrsku klubu. Istorijska slika ovih godina je naslovna strana poznatog TV programa o fudbalu - 90’ minuto, koja je deset godina pokazivala cijeloj Italiji srdacnu podrsku koju je imao rimski klub. Pojedine rasprave i neslaganja su dovela do odvajanja nekoliko ljudi i formiranja grupe VIKING, cije je jezgro cinilo oko 50 momaka. Vikinzi su bili dosta netrpeljivi kada su Eagles-i u pitanju, i oni ce ostati na jugu dosta vremena nakon prelaska Eagles-a na sjever (1979). Vikinzi ce se konacno preseliti tamo tek 1982.godine. Poslije mnogo sastanaka i rasprava, vodje ES su donijele odluku koja se uveliko ocekivala – selidba na sjever. Odluka je donesena jer su Ultrasi Lacija, kao i mnogi drugi u Italiji, zeljeli svoju tribinu gdje ce moci da se identifikuju.
9. Decembar 1979, po hladnom i kisovitom danu, ES su zabiljezili debi i pocetak nove ere na sjeveru. Ta tribina ce kasnije postati sinonim za ultrase Lacija.
Sezona 1982/83 je godina konacnog ujedinjenja svih ultrasa na sjevernoj tribini. Taj momenat je konacko dosao i svi su ga osjecali u svojim srcima. U petom kolu Serie B, Bolonju je okupiralo sedam hiljada lacijala, kasnije, isto se dogodilo i u Bariju dok je Pistoiu preplavilo cak deset hiljada gostujucih navijaca koji su se radovali prvom mjestu u drugoj ligi. Na Olimpiku, podrska je dostizala do tada nezapamcen nivo. Forsirajuci engleski stil navijanja, stvarane su prelijepe sarpate, paljena je i poprilicna kolicina pirotehnike. Na domacoj utakmici protiv Milana, sjeverna tribina, predvodjena ES-ima je usla u istoriju sa nevidjenom bakljadom koja do tada nije vidjena na fudbalskim utakmicama. Orlovi su pratili tim svuda (Campobasso, Reggio Emilia, Monza, Cremona, Perugia …). Gdje je Lacijo – tu je i sjeverna tribina !
Na nekoliko gostovanja su odlazili samo Eagles-i sve dok im se ostali navijaci, noseni sjajnim rezultatima nisu pridruzili. U Arecu, 15 hiljada lacijala je napravilo invaziju na mali toskanski grad. Stadion je totalno bio ispunjen gostima a mnogi domaci navijaci nisu nasli mjesta na tribinama pa su bili primorani da prate utakmicu svoga tima preko radija. Toskanske novine su sutradan okarakterisale ovo gostovanje kao najvecu ikada invaziju na grad.
Na kraju sjajne sezone kako na terenu tako i na tribinama, promocija u visi rang je bila zakazana za mec protiv Kanatije na Olimpiku, mec koji ce sigurno ostati upamcen svima koji su mu prisustvovali. Roma je samo nekoliko nedelja ranije osvojila skudeto, ali ova utakmica je to bacila u totalno drugi plan. Pobjedu su donijeli ultrasi Lacija sa preko deset hiljada barjaka. Na prvoj utakmici Serie A protiv Fodje, bilo ih je jos vise …
Taj dan, sjeverna tribina je vodila tim do pobjede koja je znacila povratak u elitno drustvo. Trazila se karta vise pa su mnogi bili primorani da uz radio slave uspjeh. Nakon poslednjeg zvizduka, slavlje se prenijelo i na ulice Rima. Na cuvenom trgu Piazza del Popolo slavlje je trajalo cijelu noc. Sa povratkom kluba u Seriu A, brojka Eagles Supporters-a je pocela da raste i dostigla je dvije hiljade. Formirane su i nove grupe, FALANGE, EAGLES KORPS, HELL'S EAGLES DESTROYERS, AMERICAN EAGLES, GRUPPO SCONVOLTI i EROTIK GROUP a neke grupe su se preporodile kao npr. COMMANDOS MONTEVERDE.
Poslije nekoliko godina na Olimpiku se ponovo igrao najbolji fudbal zemlje i napokon poslije toliko iscekivanja i snova, ponovo se igrao veliki rimski derbi. Tih godina se cesto mogla videti americka zastava medju lacijalima a razlog je bio Giorgio Chinaglia (centarfor Lacija). Podrska koja je stizala sa tribine je dignuta na visi nivo, pirotehnike je bilo svakog vikenda. Pojavile su se i prve parole koje su dokazale veliku originalnost tribine. Vise hiljada navijaca je pratilo Lacijo sirom zemlje, Torino, Milano, Genova, Verona ... Poslednje u nizu gostovanja je bila Pisa gde je 18 hiljada navijaca pratilo klub, na stadionu su gosti bili totalno dominantni, tako nesto se nije do tada desavalo u Seriji A. Lacio je uz pomoc fantasticne podrske izbjegao ponovno ispadanje u nizi rang, a proslava koja je usljedila na ulicama Pise je ravna onoj u Rimu. Medjutim, losim rezultatima nije bio kraj, pa je sljedece sezone Lacio ispao iz prve lige. ES su u toj sezoni imali sjajna izdanja na oba derbija.
Teska vremena su dolazila za navijace rimskog kluba. Ponovo su bili uz svoj tim, prateci ga svuda i tako dokazujuci ogromnu ljubav prema svom klubu. Usljedio je jos jedan samar za Lacio u vidu drugog skandala oko namestanja utakmica. koji je ukljucio nekoliko igraca medju kojima je bilo i igraca Lacija. Rimljani su nekako izbjegli izbacivanje u Seriju C pa su ostali drugoligasi ali su kaznjeni sa oduzimanjem 9 bodova. Iako su ostali u Seiji B, ali 9 bodova je bilo dosta pogotovo kada se uzme u obzir ne bas sjajan tim tih godina (tada je pobeda donosila 2 boda). Organizovani su i protesti poslije ove odluke na kojima je bilo oko 30 000 ljudi. Sjeverna tribina je organizovala gostovanja te sezone na svim gostujucim utakmicama. U medjuvremenu, broj ES se povecao na 3 hiljade, sto pokazuje da losi rezultati nisu pretjerano uticali na grupu. . Grupa se finansirala samo preko svojih marketinskih proizvoda preko kojih su organizovali gostovanja i spektakle na domacim utakmicamaNisu samo ultrasi kupovali materijal, to su cinili i simpatizeri u cilju da podrzi mladice koji su bili spremni na sve zbog svog kluba.
Na bitnoj utakmici za borbu za visi rang, Lazio-Venezia, 80 hiljada dusa se ujedinilo u jedno, za istoriju, za grad, za nebesko-plavu boju, za Lacijo ! Niko nikada nece naci prave rijeci da opise sta se desilo tog dana. Iste sezone , u okviru kupa Italije, na utakmici Lazio-Juve, sjever je pripremio nevidjen spektakl koji je, od strane novina i televizije,progasen za najljepsi ikada vidjen na fudbalskim utakmicama. Na kraju sezone Lacijo je obezbjedio povratak u elitno drustvo, napokon je dosao kraj mukama navijaca Lacija. Seria A ce sljedece sezone ponovo ugostiti Lacijo i njegove sjajne navijace !
[youtube][/youtube]
Salim se.Ovo cu procitati kada budem imao malo vise vremena sada nemam.
